Kolumnistlar

Rossiya bilan kurashda Gʻarb qayergacha borishi mumkin

© Sputnik / Vladimir SergeyevFlagi Rossii i YES na naberejnoy Nitstsы
Flagi Rossii i YES na naberejnoy Nitstsы - Sputnik Oʻzbekiston, 1920, 01.02.2022
Obuna boʻlish
Yandex newsTelegram
Rossiya ham SSSR kabi doimiy Gʻarb sanktsiyalari rejimida kun koʻrmoqda. Aslida, deyarli 100 yil oldin kiritilgan sanktsiyalar asosan ularni kiritganlarga zarar yetkazdi.
Kollektiv Gʻarbning siyosiy tuzumi Rossiyani sanktsiyalar bilan qoʻrqitmoqda: "jahannam", "oligarxlarga qarshi", banklar va moliyaviy tizimga qarshi va hokazo. Buyuk Britaniya tashqi ishlar vaziri Liz Truss aytganidek, "aktivlar va mulkni musodara qilishgacha" tahdid qilinmoqda, lekin hozircha bu shunchaki ogʻizaki poʻpisalardan nariga oʻtgani yoʻq, garchi keng ommaga uzatilayotgan boʻlsa ham.
Bizga qarshi asab urushi olib borilayotgan bir paytda, Albion va Bryusselda oʻtirgan yevropalik “boshlovchilar” Bulgakovning mashhur Styopa Lixodeyevidek telegramma joʻnatishmoqda.
Ularda bizni ogʻir qiynoqlar va yaqinlashib kelayotgan "iqtisodning qulashi" bilan ogohlantirishmoqda. Ha bizni oldin han “tilka-pora boʻlgan iqtisod” bilan qoʻrqitishgan edi.
Ilgari “xalqaro munosabatlar” deb atalgan narsaga bugun yo “arzon tomoshaga” aylangan. Ular tarixni yaxshi bilmaydigan Yevropa diplomatiyasi rahbarini sahnaga chiqarib “Rossiya – demokratiya dushmani”ni deyishmoqda.
Buyuk Britaniya Tashqi ishlar vazirligi cheklash vintlarini biroz qattiqroq burashni niyatini eʼlon qilib, bizlardan oʻz aybimizni tan olishni talab qilmoqda. Yaʼni biz insoniyatning eng ilgʻor qatlami, ozodlik va demokratiya tarafdorlari boʻlgan oʻsha “oltin milliard” oldida iqror boʻlishimiz kerak.
Bunday jazavani, bizningcha, bir chetda, hech kim koʻrmaydigan joyda namoyish qilish kerak. Chunki bunday holat har doir unga chalingan kishi/tomonning faktlari yoʻq, oʻzi nohaqligining belgisidir.
Barcha ayblarni Rossiyaga toʻnkash siyosatiga – Yevropaning yuvosh matbuoti ham sababchi boʻldi deyish mumkin. Bu narsa bugun paydo boʻlgani yoʻq, bunga kamida 15 yil boʻlgan.
Qitʼada sodir boʻlayotgan barcha yomon voqealar uchun Moskva aybdor yoki javobgar boʻlishi va barcha yaxshi voqealar esa Yevropa Ittifoqi yoki NATO yoki ularning dueti ishtirokida amalga oshirilayotgani uslubidagi siyosat 2000 yillarda boshlangan edi. U vaqtlar bu siyosat bunchalik yaqqol emasdi, oʻshanda barchasi biror bahona, ortga chekinishlar orqali amalga oshirilar edi.Oʻtgan yillar davomida rusofoblar ovozlari kuchaydi, ularni moliyalashtirish va siyosiy qoʻllab-quvvatlash kuchaydi. Rossiya oʻz siyosiy nuqtai nazarini ochiq-oydin ayta boshlaganidan soʻng rusofoblar toʻgʻridan-toʻgʻri hujumga oʻtdi. Nafaqat davlatning oʻziga, balkim bu yerda yashayogan kishilarga ham nishonli zarbalar berila boshladi.
Har doim, Rossiya odamlarni himoya qilish niyatida ekanligini bildirganida (ha, biz birinchi navbatda yordamga muhtoj boʻlganlarni himoya qilamiz, xarajatlar keyn), uni “tajovuzkorlik”da ayblashdi.
Har safar Rossiya madadga muhtoj kishilarni oʻz qanoti ostiga olmoqchi boʻlganda, unga qarata eng iflos tuhmat toshlari yogʻardi. 2008 yilda Janubiy Osetiyada shunday boʻlgan, Qrim bilan ham shunday boʻlgan.
Koʻp yillar davomida Rossiya yevropaliklar ongida qandaydir “yovuz”ga aylantirildi. Ular, buning uchun barcha vositalardan foydalanishdan xijolat tortmadi.
Britaniyada “zaharlanish” bilan bogʻliq shubhali voqeada "Rossiya izi" ni qidirish. Chexiyadagi harbiy omborlarda portlashlar sodir boʻlganda ham, buni “Ruslar qilgan” deb eʼlonq qilishdi. Frantsiya Alp togʻlarida "razvedka bazalari" mavjudligi haqida gʻiybatda ham "Moskvaning qilmishlari" haqida gapirildi.
Xullas, bizning mamlakatimizni oylar va yillar davomida barcha ogʻir gunohlarda ayblashdi.
Yevropa ommaviy axborot vositalari uyalmasdan "Rossiyani tuhmatda, yolgʻonchilikda va nifoq chiqarishda" ayblashdi va psixologiyadagi prognozlar hali bekor qilinmaganini unutdi.
Faqat ular bir narsani unutib qoʻyishdi – psixiologiyada “proyektsiya” degan tushuncha bor. Unda inson oʻz aybini, ichki himoya tuygʻusi tufayli, birovning aybi deb hisoblaydi.
Darhaqiqat, aslida aynan Yevropa OAVlari har kuni Rossiya ustidan yolgʻon, tuhmat va dezinformatsiya yogʻdirishgan edi.
Ha aytmoqchi, Yevropa tarixida bularning barchasi allaqachon sodir boʻlgan. 90 yil oldin Germaniyada milliy sotsialistlar hokimiyat tepasiga kelganida, barcha muammolarda faqat yahudiylar aybdor deb eʼlon qilishgan edi. Ularga nisbatan nafrat uygʻotish mexanizma ham oʻsha-oʻsha.
Hammasi Gebbels aytganidek: kimdir doim haq va toʻgʻri, ular rivojlanish tomon boradi. Boshqalar esa – yomonlar, jamiyatni ortga tortadiganlar. Kimdir erkinlik va demokratiya uchun – boshqalar esa “diktatura va avtoritarizm”ni yoqlaydi.
Bugungi Yevropa nutqida detallar, tafsilotlar va nyuanslar kerak emas, chunki ular doimiy rusofobiya olib borishga xalal beradi, shuni uchun ular axlatxonaga uloqtirilgan.
Ksenofobiyaning zaharli gazlari maʼlum meʼyoriga yetganidan soʻng, uni boshqarayotgan kishilar fikriga koʻra, uning navbatdagi bosqichi boshlanadi. Bu vaqtda dunyoning – madaniyatli, rivojlangan ekani haqida goʻyoki hamma unutib qoʻygandek.
Oxiri hammasi Moskva aytganidek boʻldi. Yevropa Ittifoqi oʻzining siyosiy oʻyinlari va igʻvolari, “Rossiyaga eneregetik tobeligi” haqidagi afsonalari oqibatida gaz uchun osmon narx toʻlaydigan boʻldi.
Moskva, bir davlatning ichki ishlariga har qanday tashqi aralashish, ular qanchalik yaxshi niyatlarda amalga oshirilmasin – oxir oqibat ham harbiy ham insoniy falokat bilan tugaydi, qitʼaga beqarorlik olib keladi degan edi. Oxiri shunday ham boʻldi.
Rossiya, xuddi Kassandra singari, oʻzini oʻzi umumjahon xavfsizlik qoʻriqchisi deb eʼlon qilganlar, dunyoni jarlikka qulatishi mumkinligi haqida ogohlantirgan edi. Lekin Kassandrage hech kim quloq solmay quvgani kabi - bizning davlatga ham quloq solmay “madaniyatli dunyodan” quvishga qaror qilishdi. Biz oʻzimiz Ikkinchi jahon urushida asrab qolgan va hozir ham shunga intilayotgan dunyodan.
Yangi sanktsiyalar va boshqa cheklovlar qoʻllashning yangi tahdidlari ayrim hayajonli kishilarni vahimaga solishi mumkin xolos. Rossiya ham SSSR kabi doimiy Gʻarb sanktsiyalari rejimida kun koʻrmoqda. Aslida, deyarli 100 yil oldin kiritilgan sanktsiyalar asosan ularni kiritganlarga zarar yetkazdi.
Rossiya ularning barchasiga dosh berdi, koʻpchillikni qutqardi, buning uchun minnatdorlik eshitmasa-da oʻz yoʻlini ishonch bilan davom ettirmoqda. Va bularning barchasi nafaqat bizning kuchimiz tufayli, balkim haqiqat biz tomonda boʻlgani uchun ham.
Yangiliklar lentasi
0